جستجو
 
 
 
 
 بخش‌های ارتباطی اوقات فراغت کوچک کردن
 آخرین مطالب اوقات فراغت کوچک کردن
سلام شتر! - ارزش دوستی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 35)
سمفونی میمون (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 34)
سپیده‌دم (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 33)
تغییر تخم‌مرغ (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 32)
َوَردست (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 31)
کودکان در باغ‌وحش (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 30)
اهرام مصر (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 29)
روح (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 27)
ارواح شعبده‌باز (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 26)
اونو بگیرید! (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 25)
مادر (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 24)
روش صحیح (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 23)
داستانی کوتاه‌ از یک روباه و یک موش (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 22)
ناممکن برای کبوتر (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 21)
بازی گِری یا پیرمرد بازنشسته‌ی شطرنج‌باز (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 20)
هدف (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 19)
آه پسر - زندگی پسر فقیر مالزیایی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 18)
سردار شهید حاج احمد کاظمی - قسمت دوم (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 17)
سردار شهید حاج احمد کاظمی - قسمت اول (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 16)
شهدای انقلاب اسلامی و دفاع مقدس علی، مهدی و حمید باکری (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 15)
بره‌ای شجاع در جزیره - قسمت اول (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 14)
پروازی بلند (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 13)
اریگامی یا کاغذ و تا (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 12)
دنیا در یک دقیقه! (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 11)
تهدید آرام (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 10)
«ماریزا» الاغ لجوج (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 9)
آخرین گره (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 8)
فقدان روشنایی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 7)
دکتر سعید کاظمی آشتیانی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 6)
اروپا و ایتالیا (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 5)
ساعت زنگ‌دار (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 4)
لامپ! (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 3)
آیا از نوجوانان‌مان سؤال بپرسیم که آیا کاری را انجام می‌دهند یا این‌که به آنان بگوییم کاری را انجام
اهمیت عذرخواهی از نوجوانان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 35)
آموزش عذرخواهی به نوجوانان با ذکر مثال (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 34)
خودتنظیمی به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده‌ی موفقیت (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 33)
چگونه والدینی خودآگاه باشیم؟ (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 32)
ارتباط برقرار کردن با نوجوانان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 31)
آموزش خودکنترلی به بچه‌ها (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 30)
اعتماد به فرزندان 8 الی 12 ساله‌ی‌مان برای تصمیم‌گیری صحیح (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌
نکته‌هایی برای ارتقای نوجوانان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 28)
فواید درگیر بودن بچه‌ها با فعالیت‌های مثبت (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 27)
تصمیم‌گیری نوجوان در برابر تصمیم‌گیری بزرگسال (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 26)
تصمیم‌گیری مناسب برای نوجوانان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 25)
نوجوانان و تصمیم‌‌گیری مناسب (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 24)
آموزش مسؤولیت‌پذیری به فرزندان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 23)
آموزش مستقل بودن به فرزندان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 22)
چگونگی ایفای نقش برای تصمیم‌گیری‌های بهتر (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 21)
رقابت سالم (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 20)
سخنی درباره‌ی رقابت (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 19)
کمک به فرزندان 9 الی 12 ساله در جهت رشد مهارت‌های تفکر انتقادی (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شم
چگونه یک مربی بزرگ باشیم؟ (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 17)
آموزش بخشندگی به فرزندان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 16)
توسعه‌ی مهارت‌های تصمیم‌گیری (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 15)
آداب رفتاری خوب برای فرزندان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 14)
رعایت آداب رفتاری احترام محسوب می‌شود (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 13)
نکته‌هایی برای آموزش آداب رفتاری (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 12)
آموزش همدلی (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 11)
اعمال ارزش‌های خانوادگی (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 10)
ایجاد ارزش‌های خانوادگی (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 9)
اِعمال تدریجی ارزش‌های خوب در فرزندان‌تان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 7)
شش عادت افراد همدل (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 6)
پنج پیام پدر و مادر مثبت بودن (اوقات فراغت خانواده شماره‌ی 5)
مدیریت دانش سازمانی - شناساندن و حذف نرم‌افزاری کارمندان (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 47)
نمودار مثلثی دانش فرایند و نرم‌افزارهای مدیریت دانش (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 46)
طوفان ذهنی؛ روشی صحیح، منصفانه، پسندیده و اخلاقی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 45)
مقدمه‌ای بر یادگیری مؤثر درس‌ها (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 44)
سازمان‌های یادگیرنده - اهمیت مدیریت دانش (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 43)
مدیریت دانش برای تمام نسل‌ها (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 42)
مقدمه‌ای بر استقرار سیستم مدیریت دانش در سازمان‌ها (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 41)
سیستم مدیریت دانش - ایجاد تجربه‌ای بهتر برای مشتریان (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 40)
نمونه‌ای از کارکرد نرم‌افزارهای مدیریت دانش - افزایش کارایی در سازمان‌ها (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی
مدیریت دانش - افراد، فرایندها و فناوری‌ها (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 38)
ملاقات «باری» و «سامی» (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 37)
سیستم فکر کردن - پنگوئن‌ها و شیرماهی‌ها در یک کوه یخی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 36)
آن‌چه می‌دانیم کشف کنیم! (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 35)
سهم‌گذاری توانمندی، سرمایه و ثروتی به‌نام دانش (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 34)
گاری - چهار نوع اعضای یک تیم (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 33)
برف و بهمن - مدیریت دانش و خطر (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 32)
بحث گروهی صحیح مطابق با مدل دینامیک گروهی «بروس تاکمن» (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 31)
گم کردن هدف - تعیین اهداف شخصی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 30)
آیا می‌خواهیم بیش‌تر نواور باشیم؟! - خلاقیت در ایجاد صدای رعد و برق (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 29)
فرمانروایان مقدس - فرمانروایی حضرت داوود(علیه‌السلام) - خلاقیت در فتح اورشلیم (معرفی فیلم مدیریتی شم
فرانکی (اوقات فراغت کودک، نوجوان و جوان شماره‌ی 28)
چگونگی تأثیر تعهد شغلی بر کسب و کار (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 27)
یک گردش خوب - نورمن ویزدم - خلاقیت، احساس مسؤولیت و سماجت در پیگیری وظایف (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌
قهوه و استراتژی - مجموعه‌ای از راهکارها برای دستیابی ‌به مزیت رقابتی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 25)
اعتقاد به خشنودی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 24)
بازسازی روحیه‌ی تعهد در کارمندان (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 23)
مستر بین و خلاقیت در شناسایی سارق (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 22)
درس‌های مدیریتی از مسابقه‌ی لاک‌پشت و خرگوش (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 21)
سبک مدیریت و فرهنگ‌سازی حضرت یوسف(علیه‌السلام) ارشاد معنوی در سایه‌ی تدابیر مادی (معرفی فیلم مدیریتی
سبک مدیریت و فرهنگ‌سازی حضرت یوسف(علیه‌السلام) - تعامل صادقانه با مردم (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 1
سبک مدیریت و فرهنگ‌سازی حضرت سلیمان(علیه‌السلام) - صلابت در رهبری (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 18)
سبک مدیریت و فرهنگ‌سازیحضرت سلیمان(ع) - ایفای نقش آرام‌بخشی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 17)
شش عادت افراد همدل (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 16)
فرهنگ‌سازی در مترو - پلکان یا پله‌ی برقی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 15)
بسته‌بندی شکلات (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 14)
لحظه‌ی سرنوشت‌ساز راست‌گویی (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 13)
درست‌کاری چیست؟! (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 11)
از طریق نمودار سازمانی‌تان تأثیرگذاری بیش‌تری داشته باشید! (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 10)
یک طاووس در سرزمین پنگوئن‌ها - نواوری و شهامت (معرفی فیلم مدیریتی شماره‌ی 12)
 دانلود کتاب خانواده - خارجی کوچک کردن
آموزش مستقل بودن به فرزندان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 22)
آموزش مستقل بودن به فرزندان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 22)اوقات فراغت خانواده
 یکی از سخت‌ترین کارهایی که برای بچه‌های هشت الی دوازده ساله انجام می‌شود آن است که به آنان کمک شود تا مستقل بار بیایند و تصمیم‌گیری‌های‌شان براساس آن‌چیزی نباشد که هر شخص دیگری فکر یا احساس می‌کند.











آموزش مستقل بودن
به فرزندان‌مان



 مترجم:
محمد ابراهيم عليمرداني
 منبع:
اين مطلب ترجمه‌اي است از:



خلاصه‌‌ي مطالب
یکی از سخت‌ترین کارهایی که برای بچه‌های هشت الی دوازده ساله انجام می‌شود آن است که به آنان کمک شود تا مستقل بار بیایند و تصمیم‌گیری‌های‌شان براساس آن‌چیزی نباشد که هر شخص دیگری فکر یا احساس می‌کند.
انتظار داریم بچه‌های هشت الی دوازده ساله در زمینه ی تصمیم گیری به‌خوبی بزرگسالان عمل نکنند.
تصمیم‌گیری را از زمانی که بچه‌ها کوچک‌تر هستند برای‌شان میسر و آنان را توانمند کنیم.
تصمیم‌گیری را از سنین خیلی پایین آغاز کنیم و تنها زمان بیش‌تری برای تصمیم‌گیری توسط آنان قایل شویم.
اگر می‌خواهیم بخشی از مغز که به تصمیم‌گیری می‌پردازد قادر به این کار باشد مجبور هستیم تمرین‌های بسیاری با آن داشته باشیم و این امر را باید از سنین پایین آغاز کنیم
.









آموزش مستقل بودن به فرزندان‌مان
یکی از سخت‌ترین کارهایی که برای بچه‌های هشت الی دوازده ساله انجام می‌شود آن است که به آنان کمک شود تا مستقل بار بیایند و تصمیم‌گیری‌های‌شان براساس آن‌چیزی نباشد که هر شخص دیگری فکر یا احساس می‌کند.

یکی از مسائل آن است که بخشی از مغز آنان به‌نام «کورتکس پیشانی» (Pre- Frontal Cortex) است که به آنان توانایی و قدرت مستقل بودن اعطا می‌کند تنها از نیمی از اندازه‌ی یک بزرگسال برخوردار است.

بنابراین انتظار داریم بچه‌های هشت الی دوازده ساله در این زمینه به‌خوبی عمل نکنند.

بنابراین بهترین توصیه‌ی من آن است که منتظر نباشیم بچه‌های هشت الی دوازده ساله‌ی‌مان تصمیم بگیرند؛ اشتباه کنند و از اشتباه‌های‌شان بیاموزند.

تصمیم‌گیری را از زمانی که آنان کوچک‌تر هستند برای‌شان میسر و آنان را توانمند کنیم؛ به‌خاطر این‌که اگر بخواهیم منتظر بمانیم تا آنان هشت الی دوازده ساله شوند با فشار بسیار زیادی از طرف هم‌نوعان‌شان در برابر آنان مواجه می‌شویم.

بنابراین می‌خواهیم ابتدا خودشان را درگیر تصمیم‌گیری کنند حتی اگر نامطلوب باشد ولی بعداً بدون دردسر این‌کار را انجام دهند و زندگی‌شان براساس تصمیم‌های خودشان پیش برود.

جواب این سؤال مطرح شده از طرف فرزندان‌مان را می‌دانیم: «مامان! امروز برای بیرون رفتن باید چه ژاکتی بپوشم؟»
جواب ما به فرزندان‌مان این‌گونه خواهد بود: «چی فکر می‌کنی؟» ... و اجازه دهیم گزینه‌ها را ارزیابی کنند.

و اگر بیرون بروند و سرما بخورند آن تصمیم آنان را هدایت خواهد کرد که دفعه‌ی بعد توانایی تصمیم مستقلانه‌ی بهتری داشته باشند.

بنابراین تصمیم‌گیری را از سنین خیلی پایین آغاز کنیم و تنها زمان بیش‌تری برای تصمیم‌گیری توسط آنان قایل شویم.
این همان‌چیزی است که «آسان برای تصمیم‌گیری» (No- Brainer) می‌نامم.

اگر می‌خواهیم بخشی از مغز که به تصمیم‌گیری می‌پردازد قادر به این کار باشد مجبور هستیم تمرین‌های بسیاری با آن داشته باشیم و این امر را باید از سنین پایین آغاز کنیم
.



درباره‌ی سخنران
پروفسور «ژوآن دیک» (JoAnn Deak) بیش از سی سال از عمر خود را به‌عنوان آموزگار و روانشناس در امر کمک به رشد کودکان، نوجوانان و جوانان به‌سمت بزرگسالانی درایا اعتماد به نفس و شایسته صرف کرده است.

هم‌چنین نیمی از این زمان بر کار با بزرگسالان، والدین و معلمان در زمینه‌ی نقش‌شان بهعنوان راهنما یا عصب‌شناس (NeuroSculptor) بچه‌ها مصروف شده است.

در وب‌سایتش جمله‌ای ذکر شده است که بیانگر چشم‌اندازی از کارهای وی است: «هر ارتباط متقابلی که یک کودک، نوجوان و جوان در طول یک روز از آن برخوردار است بر بزرگسالی‌اش تأثیرگذار خواهد بود».

والدین و معلمان مدارس از نیویورک تا هاوایی و هم‌چنین انجمن‌های ذیل توانایی دکتر «ژوآن دیک» را در ساده‌سازی مسائل پیچیده در جهت درک رشد و یادگیری کودکان، نوجوانان و جوانان و تعیین پژوهش‌های مرتبط با شکل‌گیری و مغز آنان تحسین می‌کنند:
انجمن ملی روانشناسان مدرسه (National Association of School Psychologists)
انجمن ملی مدارس مستقل (National Association of Independent Schools)
انجمن مدارس بین‌المللی (Association of International Schools)
انجمن مونتسوری امریکا (American Montessori Society)
انجمن کارشناسان بین‌المللی (International Baccalaureate Association)
.

از فعالیت‌های دکتر «ژوآن دیک» می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:
مشاور «آتوارد بوند» (Outward Bound) رئیس سابق «کمیته‌ی ملی دختران و زنان در مدارس مستقل»
(National Committee for Girls and Women in Independent School)
عضو هیأت مشاوران «مرکز تحقیقات دختران» مدرسه‌ی لورل (Center on Research for Girls) (Laurel School)
عضو هیأت مشاوران «مدرسه‌ی دختران سیاتل» (Seattle Girls’ School)
عضو هیأت مشاوران «مدرسه‌ی بروملی بروک» (Bromley Brook School)
عضو هیأت مشاوران «مدرسه‌ی بلوط قرمز» (Red Oak School)
.

وی به سازمان‌ها و مدارسی در ایالات متحده‌ی امریکا مشاوره داده است. اخیراً وی با مدارس، سازمان‌ها، انجمن‌ها و گروه‌های والدینی بین‌المللی در هر قاره (به‌جز آنتارکتیکا) همکاری داشته است.

از جمله جوایز و افتخارهای پروفسور «ژوآن دیک» می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:
جایزه‌ی اتحادیه‌ی ملی مدارس دخترانه (Woman of Achievement Award by the National Coalition of Girls’ Schools)
جایزه‌ی سال اولین معلم خانم (Female Educator of the Year Award) اهدایی «مدرسه‌ی اورچارد هاوس» (Orchard House School)
جایزه‌ی دختران همسران برجسته (Outstanding Partner for Girls Award) از «دانشگاه کلمسون» (Clemson University)
دانشور مهمان در نیوزلند (Visiting Scholar in New Zealand)
دانشور مهمان از خانه‌ی دختران مونتسوری (Visiting Scholar for Montessori Children’s House)
دانشور مقیم انستیتو رهبری گاردنر کارنی در شیکاگو اسپرینگز (Gardner Carney Leadership Institute in Colorado Springs)
.




1395/12/1 لينک مستقيم

نظر شما پس از تاييد در سايت قرار داده خواهد شد
نام :
پست الکترونيکي :
صفحه شخصي :
نظر:
تایید انصراف
 آموزش مستقل بودن به فرزندان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 22) کوچک کردن
آموزش مستقل بودن به فرزندان‌مان (سخنرانی کوتاه درباره‌ی خانواده به‌شماره‌ی 22)اوقات فراغت خانواده
 یکی از سخت‌ترین کارهایی که برای بچه‌های هشت الی دوازده ساله انجام می‌شود آن است که به آنان کمک شود تا مستقل بار بیایند و تصمیم‌گیری‌های‌شان براساس آن‌چیزی نباشد که هر شخص دیگری فکر یا احساس می‌کند.











آموزش مستقل بودن
به فرزندان‌مان



 مترجم:
محمد ابراهيم عليمرداني
 منبع:
اين مطلب ترجمه‌اي است از:



خلاصه‌‌ي مطالب
یکی از سخت‌ترین کارهایی که برای بچه‌های هشت الی دوازده ساله انجام می‌شود آن است که به آنان کمک شود تا مستقل بار بیایند و تصمیم‌گیری‌های‌شان براساس آن‌چیزی نباشد که هر شخص دیگری فکر یا احساس می‌کند.
انتظار داریم بچه‌های هشت الی دوازده ساله در زمینه ی تصمیم گیری به‌خوبی بزرگسالان عمل نکنند.
تصمیم‌گیری را از زمانی که بچه‌ها کوچک‌تر هستند برای‌شان میسر و آنان را توانمند کنیم.
تصمیم‌گیری را از سنین خیلی پایین آغاز کنیم و تنها زمان بیش‌تری برای تصمیم‌گیری توسط آنان قایل شویم.
اگر می‌خواهیم بخشی از مغز که به تصمیم‌گیری می‌پردازد قادر به این کار باشد مجبور هستیم تمرین‌های بسیاری با آن داشته باشیم و این امر را باید از سنین پایین آغاز کنیم
.









آموزش مستقل بودن به فرزندان‌مان
یکی از سخت‌ترین کارهایی که برای بچه‌های هشت الی دوازده ساله انجام می‌شود آن است که به آنان کمک شود تا مستقل بار بیایند و تصمیم‌گیری‌های‌شان براساس آن‌چیزی نباشد که هر شخص دیگری فکر یا احساس می‌کند.

یکی از مسائل آن است که بخشی از مغز آنان به‌نام «کورتکس پیشانی» (Pre- Frontal Cortex) است که به آنان توانایی و قدرت مستقل بودن اعطا می‌کند تنها از نیمی از اندازه‌ی یک بزرگسال برخوردار است.

بنابراین انتظار داریم بچه‌های هشت الی دوازده ساله در این زمینه به‌خوبی عمل نکنند.

بنابراین بهترین توصیه‌ی من آن است که منتظر نباشیم بچه‌های هشت الی دوازده ساله‌ی‌مان تصمیم بگیرند؛ اشتباه کنند و از اشتباه‌های‌شان بیاموزند.

تصمیم‌گیری را از زمانی که آنان کوچک‌تر هستند برای‌شان میسر و آنان را توانمند کنیم؛ به‌خاطر این‌که اگر بخواهیم منتظر بمانیم تا آنان هشت الی دوازده ساله شوند با فشار بسیار زیادی از طرف هم‌نوعان‌شان در برابر آنان مواجه می‌شویم.

بنابراین می‌خواهیم ابتدا خودشان را درگیر تصمیم‌گیری کنند حتی اگر نامطلوب باشد ولی بعداً بدون دردسر این‌کار را انجام دهند و زندگی‌شان براساس تصمیم‌های خودشان پیش برود.

جواب این سؤال مطرح شده از طرف فرزندان‌مان را می‌دانیم: «مامان! امروز برای بیرون رفتن باید چه ژاکتی بپوشم؟»
جواب ما به فرزندان‌مان این‌گونه خواهد بود: «چی فکر می‌کنی؟» ... و اجازه دهیم گزینه‌ها را ارزیابی کنند.

و اگر بیرون بروند و سرما بخورند آن تصمیم آنان را هدایت خواهد کرد که دفعه‌ی بعد توانایی تصمیم مستقلانه‌ی بهتری داشته باشند.

بنابراین تصمیم‌گیری را از سنین خیلی پایین آغاز کنیم و تنها زمان بیش‌تری برای تصمیم‌گیری توسط آنان قایل شویم.
این همان‌چیزی است که «آسان برای تصمیم‌گیری» (No- Brainer) می‌نامم.

اگر می‌خواهیم بخشی از مغز که به تصمیم‌گیری می‌پردازد قادر به این کار باشد مجبور هستیم تمرین‌های بسیاری با آن داشته باشیم و این امر را باید از سنین پایین آغاز کنیم
.



درباره‌ی سخنران
پروفسور «ژوآن دیک» (JoAnn Deak) بیش از سی سال از عمر خود را به‌عنوان آموزگار و روانشناس در امر کمک به رشد کودکان، نوجوانان و جوانان به‌سمت بزرگسالانی درایا اعتماد به نفس و شایسته صرف کرده است.

هم‌چنین نیمی از این زمان بر کار با بزرگسالان، والدین و معلمان در زمینه‌ی نقش‌شان بهعنوان راهنما یا عصب‌شناس (NeuroSculptor) بچه‌ها مصروف شده است.

در وب‌سایتش جمله‌ای ذکر شده است که بیانگر چشم‌اندازی از کارهای وی است: «هر ارتباط متقابلی که یک کودک، نوجوان و جوان در طول یک روز از آن برخوردار است بر بزرگسالی‌اش تأثیرگذار خواهد بود».

والدین و معلمان مدارس از نیویورک تا هاوایی و هم‌چنین انجمن‌های ذیل توانایی دکتر «ژوآن دیک» را در ساده‌سازی مسائل پیچیده در جهت درک رشد و یادگیری کودکان، نوجوانان و جوانان و تعیین پژوهش‌های مرتبط با شکل‌گیری و مغز آنان تحسین می‌کنند:
انجمن ملی روانشناسان مدرسه (National Association of School Psychologists)
انجمن ملی مدارس مستقل (National Association of Independent Schools)
انجمن مدارس بین‌المللی (Association of International Schools)
انجمن مونتسوری امریکا (American Montessori Society)
انجمن کارشناسان بین‌المللی (International Baccalaureate Association)
.

از فعالیت‌های دکتر «ژوآن دیک» می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:
مشاور «آتوارد بوند» (Outward Bound) رئیس سابق «کمیته‌ی ملی دختران و زنان در مدارس مستقل»
(National Committee for Girls and Women in Independent School)
عضو هیأت مشاوران «مرکز تحقیقات دختران» مدرسه‌ی لورل (Center on Research for Girls) (Laurel School)
عضو هیأت مشاوران «مدرسه‌ی دختران سیاتل» (Seattle Girls’ School)
عضو هیأت مشاوران «مدرسه‌ی بروملی بروک» (Bromley Brook School)
عضو هیأت مشاوران «مدرسه‌ی بلوط قرمز» (Red Oak School)
.

وی به سازمان‌ها و مدارسی در ایالات متحده‌ی امریکا مشاوره داده است. اخیراً وی با مدارس، سازمان‌ها، انجمن‌ها و گروه‌های والدینی بین‌المللی در هر قاره (به‌جز آنتارکتیکا) همکاری داشته است.

از جمله جوایز و افتخارهای پروفسور «ژوآن دیک» می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:
جایزه‌ی اتحادیه‌ی ملی مدارس دخترانه (Woman of Achievement Award by the National Coalition of Girls’ Schools)
جایزه‌ی سال اولین معلم خانم (Female Educator of the Year Award) اهدایی «مدرسه‌ی اورچارد هاوس» (Orchard House School)
جایزه‌ی دختران همسران برجسته (Outstanding Partner for Girls Award) از «دانشگاه کلمسون» (Clemson University)
دانشور مهمان در نیوزلند (Visiting Scholar in New Zealand)
دانشور مهمان از خانه‌ی دختران مونتسوری (Visiting Scholar for Montessori Children’s House)
دانشور مقیم انستیتو رهبری گاردنر کارنی در شیکاگو اسپرینگز (Gardner Carney Leadership Institute in Colorado Springs)
.




1395/12/1 لينک مستقيم

نظر شما پس از تاييد در سايت قرار داده خواهد شد
نام :
پست الکترونيکي :
صفحه شخصي :
نظر:
تایید انصراف
 اوقات فراغت خانواده کوچک کردن
 دانلود کتاب خانواده - ایرانی کوچک کردن
نشاني مؤسسه‌ي فرهنگي تسنيم نور

تهران، خيابان وليعصر(عج)، بالاتر از تقاطح جامي، روبه‌‌روي مدرسه‌ي راهنمايي دخترانه‌ي فلسطين، پلاك 1062
تلفن: 66401476 - 66402422، ايميل: info@tnci.ir، كدپستي: 1316863669

مؤسسه‌ي فرهنگي تسنيم نور

ورود